Αριστείδη Θεοχάρη: «ΣΤΗ ΣΤΕΡΕΑ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕ ΤΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ 1945-1949»

Αριστείδη Θεοχάρη: «ΣΤΗ ΣΤΕΡΕΑ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕ ΤΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ 1945-1949»
Εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή», Αθήνα 2002

 Στο βιβλίο αυτό, ο σ. Αριστείδης Θεοχάρης, στέλεχος του ΚΚΕ και του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ), καταγράφει τα προσωπικά του βιώματα από τη συμμετοχή του στην εποποιΐα του Δ.Σ. της Στερεάς. Η καταγραφή των γεγονότων, από την έναρξη του ένοπλου αγώνα στη Ρούμελη μέχρι την ήττα του ΔΣΕ, γίνεται με πολλές λεπτομέρειες.

Χρησιμοποιεί πλούσια βιβλιογραφία τόσο από την πλευρά του Κόμματος και του ΔΣΕ όσο και από την πλευρά των αντιπάλων του και μέσω αυτής δίνει το χαρακτήρα του ΔΣΕ σαν λαϊκού επαναστατικού στρατού.

«Επί δεκαετίες ολόκληρες, αλλά και σήμερα, γράφει ο συγγραφέας, όλες οι αντιδραστικές δυνάμεις του τόπου και οι ξένοι εκπρόσωποι του αγγλοαμερικάνικου ιμπεριαλισμού, σαν πρωταρχικό τους μέλημα είχαν την κατασυκοφάντηση, τη διαστρέβλωση και τη, με κάθε τρόπο, μείωση των αξιών για τις οποίες πολέμησε ο Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας. Η αλλοίωση των ιστορικών γεγονότων από πολιτικούς και ιδεολόγους της αστικής τάξης, πληρωμένους ή μη κονδυλοφόρους, στρατιωτικούς «ήρωες», εμπαθείς μεσαιωνικούς ρασοφόρους, αλλά και ορισμένους πρώην αγωνιστές, σε έναν κοινό σκοπό αποβλέπει, το αποδυνάμωμα του λαϊκού κινήματος.

Ο αγώνας του ΔΣΕ, αντίθετα με ό,τι γράφουν οι αντίπαλοί του, ήταν δίκαιος, αντιιμπεριαλιστικός με έντονο κοινωνικό και ταξικό χαρακτήρα, αλλά είχε ευδιάκριτο και το στοιχείο της διεθνιστικής προσφοράς και αλληλεγγύης. Αντιτασσόταν στα σχέδια των ιμπεριαλιστών στην περίοδο του ψυχρού πολέμου».

Ο συγγραφέας δεν καταγράφει απλώς τα γεγονότα, τις μάχες του Δ.Σ. Ρούμελης, την καθημερινή ζωή των μαχητών και μαχητριών, αλλά προβαίνει και σε προσωπικές κρίσεις και εκτιμήσεις για σειρά σημαντικών ιστορικών γεγονότων, για πρόσωπα, καθώς και για αποφάσεις κομματικών σωμάτων της περιόδου 1945-1949.

Το βιβλίο με τις 508 σελίδες του χωρίζεται σε δέκα (10) μέρη και τέσσερα (4) Παραρτήματα.

Στο 1ο Μέρος ο συγγραφέας αναφέρεται στα κυριότερα γεγονότα του Δεκέμβρη 1944, στη Συμφωνία της Βάρκιζας και στο τρομοκρατικό όργιο του νεοσύστατου μεταβαρκιζιανού αστικού κράτους και παρακράτους κατά των αγωνιστών της ΕΑΜικής Αντίστασης και κυρίως κατά των κομμουνιστών.

Το 2ο Μέρος αναφέρεται στις αποφάσεις της 11ης Ολομέλειας της ΚΕ του ΚΚΕ (Απρίλης 1945), στη δολοφονία του πρωτοκαπετάνιου Αρη Βελουχιώτη, καθώς και στο αιματηρό όργιο των παρακρατικών συμμοριών στην Ανατολική Στερεά.

Το 3ο Μέρος αρχίζει με την περιγραφή της επιστροφής του Νίκου Ζαχαριάδη, ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, από το στρατόπεδο του Νταχάου και δίνονται οι βασικές εκτιμήσεις της 12ης Ολομέλειας της ΚΕ του ΚΚΕ (Ιούνης 1945) για την πολιτική κατάσταση της χώρας και τα καθήκοντα του Κόμματος.

Στο μέρος αυτό, οι αναγνώστες και οι μελετητές της Ιστορίας αυτής της περιόδου, μπορούν να βρουν πάμπολλα στοιχεία για την προσυνεδριακή Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ στην Αιτωλοακαρνανία, το 7ο Συνέδριο του ΚΚΕ και για την Αχτιδική Συνδιάσκεψη Αγρινίου που με τις αποφάσεις της προσανατολίζει τα μέλη και τους οπαδούς του ΚΚΕ και προς την ένοπλη πάλη.

Στο 4ο Μέρος παρακολουθούμε την εμφάνιση και δράση των πρώτων ένοπλων ομάδων καταδιωκομένων αγωνιστών στη Ρούμελη, ενώ στο 5ο Μέρος την ανάπτυξη του ένοπλου αγώνα σε όλη τη Ρούμελη.

«Ο Δημοκρατικός Στρατός στη Ρούμελη, γράφει ο συγγραφέας, αναμετρήθηκε δύο φορές, στις ανοιξιάτικες και φθινοπωρινές επιχειρήσεις με τον κυβερνητικό στρατό, το 1947, και βγήκε από αυτές δυναμωμένος. Η αντάρτικη τακτική επιβεβαιώθηκε στην πράξη. Φάνηκε η υπεροχή της στη διαμόρφωση του αποτελέσματος. Συντέλεσε στην ανατροπή των κυβερνητικών σχεδίων για διάλυση και εξόντωση των ανταρτών στη Ρούμελη». Και σε άλλο σημείο γράφει ότι «Το αμερικανόπνευστο σχέδιο συγκέντρωσης των ορεινών πληθυσμών στις πόλεις και τα λεγόμενα «στρατηγικά χωριά», επέφερε ανυπολόγιστο πλήγμα στο Δημοκρατικό Στρατό. Χάθηκε η δυνατότητα εφεδρειών, τροφοδοσίας, πληροφοριών, περίθαλψης τραυματιών».

Στο 7ο Μέρος παρακολουθούμε τις μάχες του ΔΣΕ στην Αράχοβα και στον Πλάτανο Ναυπακτίας, στο Αϊ-Βλάση Τριχωνίδας, στη Γούρα, στην Πελασγία, τη διείσδυση του ΔΣΕ στον Πεδινό Βάλτο, κ.ά. Το ίδιο και στο 8ο Μέρος όπου περιγράφονται οι μάχες του ΔΣΕ στα Βαρδούσια, το Δομοκό, την Καρδίτσα, τη Ρεντίνα, το Καρπενήσι κ.ά.

Στο 9ο Μέρος ο συγγραφέας περιγράφει τον ελιγμό του Δ.Σ. της Στερεάς Ελλάδας προς την Ηπειρο (4.3.1949), καθώς και την τελευταία επιστροφή του στη Ρούμελη. Στο μέρος αυτό σκιαγραφείται η προσωπικότητα του Γιάννη Αλεξάνδρου (Διαμαντή), οι αρετές του οποίου, όπως αναφέρεται, «συνέθεταν την υψηλή του κομματικότητα, το σταθερό βάθρο της προσωπικότητας ενός ολοκληρωμένου κομμουνιστή και μεγάλου ανθρώπου».

Στο 10ο και τελευταίο μέρος του βιβλίου, ο συγγραφέας παρέχει αξιόλογα στοιχεία για την κατάσταση του Δ.Σ. στη Ρούμελη το 1949, τη διάλυση του ΚΓΑΝΕ και την αποχώρηση τελικά του ΔΣΕ προς την Αλβανία.

Τα 4 Παραρτήματα με τα οποία κλείνει το βιβλίο είναι αφιερωμένα στη μνήμη πολλών αγωνιστών - κομμουνιστών που αφιέρωσαν όλη τους τη ζωή στον αγώνα για τη λευτεριά και την πρόοδο του λαού. Στο Παράρτημα Ι παρατίθενται βιογραφικά στοιχεία 15 αγωνιστών του λαϊκού μας κινήματος.

Στο Παράρτημα ΙΙ παρατίθενται 96 ονόματα Ρουμελιωτών αγωνιστών, τιμημένων νεκρών του ΔΣΕ, με σύντομα βιογραφικά στοιχεία. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι ληξιαρχικές πράξεις θανάτου αγωνιστών που εκτελέστηκαν με απόφαση στρατοδικείου, οι οποίες παρατίθενται στο ΙΙΙ Παράρτημα του βιβλίου, σε φωτοτυπίες.

Στο IV Παράρτημα υπό τον τίτλο «Εφυγαν απ’ τη ζωή ορθοί και ψηλομέτωποι», υπάρχει ονομαστικός κατάλογος 161 αγωνιστών - κομμουνιστών.

Το βιβλίο του σ. Αριστείδη Β. Θεοχάρη, είναι μια αξιόλογη μονογραφία του ηρωικού αγώνα του Δημοκρατικού Στρατού Ρούμελης που δεν πρέπει να λείψει από καμιά βιβλιοθήκη. Είναι ένα χρήσιμο βιβλίο που θα πρέπει να διαβαστεί απ’ όλους τους νέους που θέλουν να μάθουν την αλήθεια για το χαρακτήρα, τους στόχους και τη δράση του ΔΣΕ.