ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗ ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Πρωταρχικής σημασίας καθήκον για το Κόμμα είναι η αναγέννηση του εργατικού κινήματος και η ενίσχυση της Λαϊκής Συμμαχίας, ώστε να σηκώσει επάξια το βάρος για την υπεράσπιση και διεκδίκηση των λαϊκών δικαιωμάτων, για την ανατροπή της εξουσίας της αστικής τάξης. Τα παραπάνω αποτελούν επίσης προϋπόθεση για να είναι το Κόμμα έτοιμο να αντιμετωπίσει κάθε ενδεχόμενο - εξέλιξη, απότομη όξυνση της κατάστασης, πόλεμο, ραγδαίες αλλαγές στο πολιτικό σκηνικό κ.ά. Με λίγα λόγια, να είναι Κόμμα παντός καιρού.

 Ξεχωριστός παράγοντας που αποτυπώνει το ρόλο και την αποτελεσματικότητα του Κόμματος στην ταξική πάλη είναι η κομματική οικοδόμηση στη βιομηχανία, σε κλάδους στρατηγικής σημασίας, η αύξηση της δύναμης και επιρροής στη μεγάλη μάζα της εργατικής τάξης και ιδιαίτερα στα νέα τμήματά της. Αυτή η οργανωμένη δύναμη, ατσαλωμένη και αποφασισμένη στα βιομηχανικά, εμπορικά και συγκοινωνιακά κέντρα, στα κέντρα επικοινωνιών και ενέργειας, είναι το θεμέλιο και η προϋπόθεση για τη συγκέντρωση των απαραίτητων δυνάμεων στα κρίσιμα μέτωπα της ταξικής πάλης τόσο σήμερα όσο και –πολύ περισσότερο– αύριο, σε συνθήκες επαναστατικής κατάστασης.

Το Κόμμα μας σε 3 χρόνια από τώρα συμπληρώνει 100 χρόνια ζωής και πρωτοπόρας δράσης. Η Κομματική Οργάνωση (ΚΟ) Κεντρικής Μακεδονίας μπορεί και πρέπει να έχει τη δική της συμβολή στον κεντρικό στόχο που έχει θέσει το Κόμμα: Τη διάδοση του Προγράμματος του ΚΚΕ για το Σοσιαλισμό, την αποκάλυψη της σήψης και της σύγχρονης βαρβαρότητας του καπιταλισμού, το ιδεολογικό-πολιτικό ατσάλωμα του ΚΚΕ και της Νεολαίας του, της ΚΝΕ, ως κόμμα ΠΑΝΤΟΣ ΚΑΙΡΟΥ, κόμμα της επαναστατικής ανατροπής.

Αυτό που επείγει σήμερα είναι να κατανοηθεί η αναγκαιότητα της υψηλής ιδεολογικής, πολιτικής και οργανωτικής ετοιμότητας και επαγρύπνησης, η αυξημένη απαίτηση σε ζητήματα πειθαρχίας και περιφρούρησης της κομματικής δουλειάς, των κομματικών και ΚΝίτικων Οργανώσεων.

Το καθήκον της κομματικής οικοδόμησης και στρατολογίας συνδέεται άμεσα με τις προγραμματικές μας κατευθύνσεις, απορρέει από τους επαναστατικούς σκοπούς του Κόμματός μας. Από αυτούς τους σκοπούς όμως καθορίζεται και η ιεράρχηση των στόχων οικοδόμησης και της αντίστοιχης διάταξης δυνάμεων.

 

ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ Η ΙΕΡΑΡΧΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΤΑΞΗΣ ΔΥΝΑΜΕΩΝ 

Η ιεράρχηση της διάταξης δυνάμεων και των στόχων της κομματικής οικοδόμησης πρέπει να λαμβάνει υπόψη ένα πλέγμα κριτηρίων, όπως τη μεγάλη συγκέντρωση της εργατικής τάξης (τόσο σε κλάδους όσο και σε μεγάλες επιχειρήσεις - μονοπωλιακούς ομίλους), το στρατηγικό χαρακτήρα κάποιων τομέων της οικονομικής δραστηριότητας, τη δυναμική των διάφορων κλάδων, ακόμα και το ενδεχόμενο φουντώματος της εργατικής αγωνιστικότητας σε περίπτωση φθινόντων κλάδων. Στην ιεράρχηση αυτή πρέπει να συνειδητοποιηθεί –και στην ΚΟ Κεντρικής Μακεδονίας– η αναγκαιότητα ανατροπής της υστέρησης στην κομματική οικοδόμηση και τη βελτίωση της κοινωνικής σύνθεσης του Κόμματος.

Δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι παραμένει μη ικανοποιητική η σύνθεση των οργανώσεών μας και των καθοδηγητικών οργάνων. Μικρό ποσοστό βιομηχανικών εργατών, μικρός αριθμός ΚΟΒ σε στρατηγικής σημασίας κλάδους και επιχειρήσεις, σε αυτούς τους χώρους δηλαδή που σε τελική ανάλυση θα κριθεί και το ποιος-ποιον. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι στην κοινωνική σύνθεση της κομματικής οργάνωσής μας υπερτερούν εργαζόμενοι που δε δουλεύουν σε μεγάλους χώρους δουλειάς, σε εργοστάσια, εκεί που συγκεντρώνεται η εμπροσθοφυλακή της εργατικής τάξης.

Άμεσο λοιπόν καθήκον για την ΚΟ Κ. Μακεδονίας είναι να χτίσουμε ισχυρές –ποιοτικά και ποσοτικά– κομματικές και ΚΝίτικες οργανώσεις στους μεγάλους και στρατηγικής σημασίας τόπους δουλειάς και κλάδους. Δεν έχουμε δικαίωμα να καθυστερήσουμε άλλο στην αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος, όσο εξαρτάται από εμάς. Να αντιμετωπίσουμε και να ξεπεράσουμε ελλείψεις και αδυναμίες, όσο γίνεται πιο γρήγορα, μαχητικά και αποφασιστικά, χωρίς ταλαντεύσεις, υπαναχωρήσεις και αναστολές.

Χρειάζεται να εμπεδωθεί και να εδραιωθεί παραπέρα στη συνείδηση όλων των στελεχών και μελών του Κόμματος ότι η στρατηγική του Κόμματος δεν αφορά μόνο το Πρόγραμμα του Κόμματος, την ιδεολογική του παρέμβαση, τη δράση του στο μαζικό κίνημα, αλλά και την κομματική οικοδόμηση.

Ενόψει των 100 χρόνων προχωράμε σε μια σχεδιασμένη, καλά οργανωμένη, πολύπλευρη και πολύμορφη δουλειά, άμεσα συνδεδεμένη με τους στρατηγικούς στόχους του Κόμματος και όχι σε μια απλή καμπάνια στρατολογίας. Στην πορεία προς τα 100 χρόνια απαιτείται σταθερή παρακολούθηση και αξιολόγηση της προσπάθειας στρατολογίας, της βελτίωσης της κοινωνικής και ηλικιακής σύνθεσης του Κόμματος.  Απαιτείται σταθερή παρακολούθηση του βαθμού προσανατολισμού στους εργαζόμενους στη βιομηχανία, στους στρατηγικούς κλάδους της οικονομίας, στη νεολαία και τις γυναίκες. Εννοείται ότι τέτοιου είδους παρέμβαση χωρίς την αντίστοιχη αύξηση της κυκλοφορίας του «Ριζοσπάστη», της ΚΟΜΕΠ, του μαρξιστικού βιβλίου δεν μπορεί να γίνει.

Εκτιμάμε ότι η απόφαση της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης, το σχέδιο της ΚΟ που είχαμε, βοήθησε στο να προσανατολιστεί καλύτερα και πιο αποτελεσματικά η δουλειά μας στους εργαζόμενους των κλάδων που ιεραρχούμε. Έγκαιρα συζητήσαμε στα καθοδηγητικά όργανα το σχεδιασμό και την οργάνωση της δουλειάς μας στην εργατική τάξη και στο κίνημα και σε τακτά χρονικά διαστήματα ελέγχαμε την πορεία υλοποίησής τους. Κάναμε προσπάθεια να επικαιροποιήσουμε το σχεδιασμό για την οικοδόμηση στη βιομηχανία και τους κλάδους στρατηγικής σημασίας, να αντιμετωπίσουμε προβλήματα που προέκυψαν, γενικεύοντας την όποια πείρα αποκτούσαμε κατά καιρούς.

Μπροστά στη Συνδιάσκεψη της Περιοχής και των Τομεακών Οργανώσεων (ΤΟ), έχοντας συσσωρεύσει μια πείρα από τη νέα διάταξη των κομματικών δυνάμεων στην Περιοχή και κύρια στις κλαδικές ΤΟ, μας απασχόλησε πώς θα μπορέσουμε ακόμη καλύτερα να καθοδηγήσουμε τους βασικούς χώρους και κλάδους στρατηγικής σημασίας, συγκεντρώνοντας όσο το δυνατόν περισσότερες δυνάμεις σε κομματικό δυναμικό και στελέχη.

Στην Επιτροπή Περιοχής (ΕΠ) έχουμε καταλήξει σε συγκεκριμένο σχέδιο διάταξης και κομματικής οικοδόμησης σ’ αυτούς τους χώρους. Ήδη σημειώσαμε ότι η ιεράρχηση της διάταξης δυνάμεων και των στόχων της κομματικής οικοδόμησης πρέπει να ανταποκρίνεται συνδυασμένα στα κριτήρια της μεγαλύτερης συγκέντρωσης της εργατικής τάξης (τόσο σε κλάδους όσο και σε μεγάλες επιχειρήσεις - μονοπωλιακούς ομίλους), στη στρατηγική σημασία τομέων της οικονομικής δραστηριότητας, στη δυναμική κλάδων με ραγδαία ανάπτυξη, αλλά και σε όσους κλάδους βρίσκονται σε φθίνουσα πορεία και προβλέπεται όξυνση της ταξικής πάλης.

Με βάση τα παραπάνω εστιάσαμε στους εξής κλάδους:

α. Τρόφιμα - ποτά.

β. Διυλιστήρια - μεταλλοβιομηχανία - φαρμακοβιομηχανία.

γ. Κλωστοϋφαντουργία - ένδυση.

δ. Ανακύκλωση - απόβλητα - απορρίμματα.

ε. Ενέργεια.

στ. Τηλεπικοινωνίες - πληροφορική.

ζ. Χερσαίες - θαλάσσιες - εναέριες μεταφορές.

η. Κατασκευές κλπ.

Συστατικό στοιχείο του περιεχομένου της δουλειάς μας επιδιώξαμε να είναι και η παρακολούθηση των εξελίξεων στους κλάδους της οικονομίας στην περιοχή μας, η καταγραφή τάσεων και δυναμικής, ο συγκεκριμένος σχεδιασμός της αστικής τάξης. Αυτή η παρακολούθηση και καταγραφή θα μας δώσει τη δυνατότητα να επιτύχουμε μια πιο επιτελική δουλειά στους κλάδους, αλλά μπορεί να βοηθήσει και στην προώθηση της στρατηγικής μας ανά κλάδο, στη στρατηγική αντιπαράθεση για τους δυο δρόμους ανάπτυξης, στην ανάδειξη ζητημάτων στη βάση της σχέσης οικονομίας-πολιτικής, στην επεξεργασία βαθύτερης τεκμηρίωσης και επιχειρηματολογίας. Με βάση τα παραπάνω πρέπει να γίνεται και η παρακολούθηση θέσεων-δράσεων άλλων κομμάτων, δήμων, Περιφέρειας, Εκκλησίας, ΜΚΟ κλπ. Να καταφέρουμε μια ουσιαστική σύνδεση και βοήθεια στην ομάδα της Περιφέρειας.

Στο σχεδιασμό καταγράψαμε μεγάλους εργασιακούς χώρους σε κλάδους στρατηγικής σημασίας στην Κεντρική Μακεδονία, καταγράψαμε τις κομματικές δυνάμεις (κομματικά μέλη, φίλους και συνεργαζόμενους). Συνεχίσαμε την προσπάθεια να μελετήσουμε τις εξελίξεις σ’ αυτούς τους κλάδους με σκοπό:

• Ν’ αποτυπώσουμε σε επίπεδο Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας τη δυναμική κλάδων, τις επενδύσεις, τους σχεδιασμούς της αστικής τάξης, την ενδοαστική διαπάλη, τη διάρθρωση του ΑΕΠ, τη διάρθρωση-απασχόληση του εργατικού δυναμικού. Και όλα αυτά παίρνοντας υπόψη τις σύγχρονες εξελίξεις, ειδικά τις εξελίξεις της τελευταίας πενταετίας με το «μαρασμό» παραδοσιακών κλάδων της μεταποίησης (υφαντουργία, δέρμα κλπ.) και την ανάπτυξη άλλων (π.χ. πληροφορική), με την απορρόφηση νέων ηλικιακά τμημάτων της εργατικής τάξης.

• Να ξεχωρίσουμε πού υπάρχει μεγάλη συγκέντρωση της εργατικής τάξης.

Όλη αυτή η δουλειά επιδιώκουμε να βοηθάει και στις κεντρικές επεξεργασίες του Κόμματος. Αποτελεί στόχο η «αποκέντρωση» της κεντρικής δουλειάς παρακολούθησης κλάδων της οικονομίας, της αναπτυξιακής στρατηγικής της αστικής τάξης, ιδιαίτερα όσον αφορά κλάδους που εμφανίζονται πιο δυναμικοί εδώ σε σχέση με άλλες περιοχές της Ελλάδας.

Ήδη έχει γίνει μια πρώτη επεξεργασία για αρκετούς κλάδους από την ομάδα Οικονομίας που στήθηκε στο πλάι της Ιδεολογικής Επιτροπής (ΙΕ). Αυτό όμως δεν είναι αρκετό. Η ολοκλήρωση της μελέτης των εξελίξεων και των τάσεων και η αξιοποίηση αυτής της δουλειάς πρέπει να είναι αποτέλεσμα συνεργασίας της ΙΕ και της ομάδας Οικονομίας με το Εργατικό Τμήμα και τα αντίστοιχα όργανα που έχουν την ευθύνη δράσης στον κάθε κλάδο, ώστε να πετυχαίνουμε την πιο σφαιρική αποτύπωση της εικόνας και την πιο εύστοχη παρέμβαση των ΚΟΒ.

Από αυτήν την προσπάθεια βγαίνουν κάποια γενικά συμπεράσματα, η γνώση των οποίων είναι απαραίτητη για την παρέμβασή μας:

Η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας έχει 1.874.590 κατοίκους σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011. Η Περιφερειακή Ενότητα (ΠΕ) Θεσσαλονίκης συγκεντρώνει το 58,92% του μόνιμου πληθυσμού της Περιφέρειας και ακολουθεί η ΠΕ Σερρών με 9,39%. Η ΠΕ Κιλκίς έχει το μικρότερο ποσοστό με 4,29%. Την τελευταία τριακονταετία, από το 1981 μέχρι το 2011, ενώ ο πληθυσμός στη χώρα αυξήθηκε κατά 10,76%, η αντίστοιχη αύξηση στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας ήταν της τάξης του 17,06%. Αυτή η γενική αύξηση ωστόσο είχε μεγάλη ανομοιομορφία, με χαρακτηριστικό το γεγονός της μείωσης –σε απόλυτους αριθμούς– του πληθυσμού των ΠΕ Σερρών και Κιλκίς που έχουν και τη μεγαλύτερη γεωργική δραστηριότητα. Πιο ειδικά, στη δεκαετία 2001-2011 μόνο οι ΠΕ Χαλκιδικής και Θεσσαλονίκης έχουν ποσοστιαία θετική μεταβολή, ενώ στις υπόλοιπες πέντε ΠΕ παρατηρείται ποσοστιαία μείωση του πληθυσμού τους.

Οι μισθωτοί και ημερομίσθιοι στην Κεντρική Μακεδονία χωρίς τους δημόσιους υπαλλήλους είναι περίπου 220.000 (με βάση τα στοιχεία του Νοέμβρη 2013). Η μεγαλύτερη συγκέντρωση εργατικού δυναμικού υπάρχει στο δήμο Θεσσαλονίκης (103.245 εργαζόμενοι). Ακολουθεί ο δήμος Εύοσμου-Κορδελιού (36.421 εργαζόμενοι) και ο δήμος Καλαμαριάς (34.420 εργαζόμενοι).

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία που έχει δώσει τόσο η ΕΛΣΤΑΤ όσο και η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, μεταξύ των ετών 2009-2012 καταγράφεται σημαντική αύξηση του αριθμού των περιοχών με υψηλά ποσοστά ατόμων που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας (δηλαδή με εισόδημα κάτω από το 60% του μέσου εισοδήματος της χώρας). Την «πρωτιά» κρατάει η Δυτική Θεσσαλονίκη, καθώς στις περισσότερες από τις γειτονιές της (Αμπελόκηποι, Ελευθέριο Κορδελιό, Ευκαρπία, Νεάπολη, Σταυρούπολη, Πολίχνη, Συκιές, Μενεμένη) είναι πολύ υψηλά τα ποσοστά φτώχειας. Αντίστοιχες περιοχές στη Β΄ Θεσσαλονίκης είναι ο Ασκός, ο Σοχός, η Ξυλόπολη, η Ασπροβάλτα, τα Λαγκαδίκια και ο Σταυρός.

Με βάση στοιχεία του 2011 (δεν υπάρχουν πιο πρόσφατα) η συμβολή της Περιφέρειας στους αστικούς οικονομικούς δείκτες είναι σημαντική: Στην Κεντρική Μακεδονία παράγεται το 13,7% της πανελλαδικής Ακαθάριστης Προστιθέμενης Αξίας. Συγκεκριμένα, 24.674 εκατομμύρια ευρώ σε σύνολο 183.137 εκατομμυρίων ευρώ. Όσον αφορά το κατά κεφαλήν Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν, η Κεντρική Μακεδονία βρίσκεται χαμηλότερα από τον πανελλαδικό μέσο όρο (14.611 ευρώ έναντι 18.474 πανελλαδικά). Μελετώντας αυτούς τους αστικούς δείκτες πρέπει φυσικά πάντα να έχουμε στο μυαλό μας τα μεθοδολογικά προβλήματα που έχουν ως τέτοιοι.

Πιο συγκεκριμένα, με κριτήριο την Ακαθάριστη Προστιθέμενη Αξία ξεχωρίζουν οι εξής κλάδοι:

• το χονδρικό-λιανικό εμπόριο, μεταφορά και αποθήκευση, υπηρεσίες καταλύματος και εστίασης (24,3%),

• δημόσια διοίκηση και άμυνα, εκπαίδευση, υγεία (23,4%),

• μεταποίηση (14,7%).

Με κριτήριο τη συγκέντρωση εργαζομένων ξεχωρίζει ο κλάδος του χονδρικού-λιανικού εμπορίου με 19,3%, ενώ ακολουθεί η μεταποίηση με 11,7%. Στη μεταποίηση η μεγαλύτερη συγκέντρωση εργατικού δυναμικού υπάρχει στα τρόφιμα-ποτά (19.213 εργαζόμενοι σε σύνολο 71.058) και ακολουθούν: Κατασκευή μεταλλικών προϊόντων (10.344), παραγωγή κλωστοϋφαντουργικών υλών (5.983), κατασκευή επίπλου (5.379). Στο σύνολό τους, οι βιομηχανικοί κλάδοι (μεταποίηση, ορυχεία, κατασκευές, ενέργεια, μεταφορές, τηλεπικοινωνίες) απασχολούν το 23,9% του εργατικού δυναμικού της Περιφέρειας.

Όσον αφορά τη γεωγραφική κατανομή των εργαζομένων του λεγόμενου δευτερογενούς τομέα, η μεγαλύτερη συγκέντρωση εργαζομένων –σε απόλυτα μεγέθη– παρατηρείται στο δήμο Θεσσαλονίκης (15.368 εργαζόμενοι), ενώ ακολουθεί ο δήμος Εύοσμου-Κορδελιού (8.900 εργαζόμενοι). Οι δήμοι που παρουσιάζουν το μεγαλύτερο ποσοστό εργαζομένων στο δευτερογενή τομέα στο σύνολο των εργαζομένων είναι οι εξής: Δέλτα (32,3%), Χαλκηδόνα (29,4%), Κιλκίς (26,8%), Εύοσμος-Κορδελιό (24,4%), Λαγκαδά (24,4%), Παύλου Μελά (24,3%), Ωραιόκαστρο (23,9%), Αμπελόκηποι-Μενεμένη (23,8%), Αριστοτέλη (23,6%).

Όσον αφορά το λεγόμενο τριτογενή τομέα, τα υψηλότερα ποσοστά συγκέντρωσης εργαζομένων επί του συνόλου των εργαζομένων παρατηρούνται στους δήμους Καλαμαριάς (85,6%), Θεσσαλονίκης (84,2%) και Πυλαίας-Χορτιάτη (83,6%).

Επίσης, με βάση τα τελευταία στοιχεία, η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας μαζί με την Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας έχουν το μεγαλύτερο ποσοστό ανεργίας (27,9%) πανελλαδικά.

Από την επεξεργασία των πιο αναλυτικών στοιχείων που έχουμε συγκεντρώσει για την κλαδική διάρθρωση της Κεντρικής Μακεδονίας απορρέουν τα ακόλουθα βασικά συμπεράσματα:

• Οι κλάδοι που έχουν δυναμική είναι τα τρόφιμα - ποτά (κύρια ο υποκλάδος των τροφίμων), ο τομέας των τηλεπικοινωνιών και πληροφορικής, ο τουρισμός, τα logistics, η εξόρυξη μεταλλευμάτων. Επίσης σε ανάπτυξη βρίσκεται ο κλάδος της ιδιωτικής υγείας με συγκέντρωση μονοπωλιακών ομίλων που δραστηριοποιούνται στο χώρο (πολυκλινικές, διαγνωστικά κέντρα, ανάπτυξη ιατρικού τουρισμού), ενώ ισχυρή είναι η παρουσία μεγάλων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και ερευνητικών κέντρων που λειτουργούν υποστηρικτικά και διασυνδέονται με επιχειρηματικούς ομίλους, υπηρετώντας τους σχεδιασμούς της άρχουσας τάξης για την περιοχή.

• Σε κλάδους οι οποίοι είναι σε φθίνουσα πορεία, όπως οι κατασκευές και ο ιματισμός, δεσπόζουν συγκεκριμένες επιχειρήσεις που κυριαρχούν και συγκεντρώνουν μεγαλύτερο κομμάτι της «πίτας».

• Υπάρχουν επιχειρήσεις που ακόμη και σε αυτές τις συνθήκες καταγράφουν κερδοφορία, απόρροια διάφορων παραγόντων όπως: Μείωση εργατικού κόστους, προσανατολισμός σε εξαγωγική δραστηριότητα σε συνδυασμό –συνήθως– με την επικράτηση στον ενδοκλαδικό ανταγωνισμό, κρατική ενίσχυση.

• Η αστική τάξη ιεραρχεί για την Κεντρική Μακεδονία την ενίσχυση του χαρακτήρα της ως διαμετακομιστικό κέντρο, ως κόμβο μεταφοράς ενέργειας και εμπορευμάτων. Παράλληλα ιεραρχεί την ενίσχυση του τουρισμού και της βιομηχανίας επεξεργασίας αγροτικών προϊόντων. Μέσα από προγράμματα που «τρέχουν» ενισχύεται η σύνδεση της εφαρμοσμένης έρευνας με την παραγωγή («καινοτόμος επιχειρηματικότητα»), η «εξωστρέφεια», η διασύνδεση της αγροτικής παραγωγής με τον τουρισμό («καλάθια», «αγροτοδιατροφικές συμπράξεις»). Όλα τα παραπάνω έχουν να κάνουν με τη γεωγραφική θέση της περιοχής, με το ρόλο της Θεσσαλονίκης ως μεγάλου αστικού κέντρου, με τις υποδομές και τις παραγωγικές δυνατότητες όλης της Περιφέρειάς της (πρώτη περιφέρεια στην αγροτική παραγωγή, πλούσιο υπέδαφος σε ορυκτά και μέταλλα κτλ.).

• Η Περιφέρεια Κ. Μακεδονίας έχει σημαντική υποδομή και προϋποθέσεις, ώστε με άλλη εξουσία και οικονομία, δηλαδή μ’ εργατική εξουσία και κοινωνική ιδιοκτησία, να παίξει σημαντικό ρόλο στην οικοδόμηση του σοσιαλισμού στην Ελλάδα. Δεν είναι «ψωροκώσταινα» όπως προσπαθούν κάποιοι να την παρουσιάσουν, όπως «ψωροκώσταινα» δεν είναι και η Ελλάδα, πλευρά την οποία έχει απαντήσει διεξοδικά το Κόμμα εδώ και αρκετές δεκαετίες. Εμπόδιο στη φιλολαϊκή ανάπτυξη και της Κ. Μακεδονίας μπαίνει ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής και το κέρδος ως κριτήριο παραγωγής –και όχι η έλλειψη δυνατοτήτων– αποτέλεσμα των οποίων αποτελεί το γεγονός ότι μια σειρά κλάδοι –όπως, π.χ. ο ιματισμός– φυτοζωούν.

 

Η ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΩΣ ΟΡΟΣ ΤΗΣ ΚΟΜΜΑΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗΣ 

Τα τελευταία χρόνια επικεντρώσαμε στα μέτρα βελτίωσης της λειτουργίας των οργάνων, των ΚΟΒ-ΟΒ και των κομματικών ομάδων, κυρίως στο πώς καθορίζονται και συζητιούνται τα διάφορα καθήκοντα με τη συμμετοχή των κομματικών μελών, πώς συμβάλλουν τα κομματικά μέλη στην υλοποίηση αυτών των καθηκόντων, πώς προχωρά η κομμουνιστική διαπαιδαγώγηση, η αφομοίωση νέων μελών και η συστηματική ενσωμάτωσή τους στην καθημερινή κομματική δουλειά. Πρόκειται για μια συνολική δουλειά που αναδεικνύει στα μέλη και στελέχη της ΚΟ το γεγονός ότι το ζήτημα της κομματικής οικοδόμησης δεν είναι ένα τεχνικό ζήτημα, αλλά αφορά την ίδια τη στρατηγική του Κόμματος, τον επαναστατικό του χαρακτήρα.

Με την απόφαση της ΕΠ συζήτησαν όλα τα ΤΓ, το Εργατικό Τμήμα, οι κομματικές ομάδες και οι ΚΟΒ. Γενικά, η κουβέντα βοήθησε στο να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η πιο αποτελεσματική παρακολούθηση των εξελίξεων και της δράσης των άλλων δυνάμεων. Βοήθησε στη βελτίωση της δικής μας παρέμβασης, να μην περιορίζεται αυτή στη συνδικαλιστική δουλειά, να οργανώσουμε καλύτερα την παρέμβασή μας σε χώρους που δεν έχουμε δυνάμεις.

Ωστόσο, παρά τα βήματα που κάναμε, υπάρχει σημαντική καθυστέρηση στην υλοποίηση του σχεδιασμού που αποφασίσαμε, καθώς και ανάγκη περαιτέρω εξειδίκευσης αυτού του σχεδιασμού (π.χ. καταγραφή και άλλων χώρων στρατηγικής σημασίας και προσαρμογής της παρέμβασής μας, όπως μύλοι που παράγουν αλεύρι, χώροι συγκέντρωσης σταριού κλπ.).

Ιδιαίτερη ώθηση έδωσε στη δουλειά μας η πιο ειδική συζήτηση και ο αντίστοιχος σχεδιασμός για τους κλάδους Τροφίμων, Χημικής Βιομηχανίας, Ενέργειας, Ιματισμού, Επισιτισμού, Εμπορίου, Υπηρεσιών, Κατασκευών. Αποτέλεσμα αυτής της συζήτησης ήταν και ο καθορισμός συγκεκριμένων στόχων στις βιομηχανικές περιοχές της Σίνδου, της Ανατολικής Θεσσαλονίκης και του Κιλκίς. Την ίδια στιγμή, σχεδιάσαμε τη δουλειά μας στους ανέργους με στόχο να στηθούν επιτροπές ανέργων, τη δουλειά μας μέσα από τις Λαϊκές Επιτροπές, τη δουλειά σε κάθε ΤΟ για τη νεολαία, τις γυναίκες, τους μετανάστες, όλους τους εργαζόμενους.

 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΙΑΙΑ ΔΡΑΣΗ ΕΔΑΦΙΚΩΝ - ΚΛΑΔΙΚΩΝ ΚΟ 

Ένα άλλο σημείο στο οποίο εστίασε η κουβέντα στις ΚΟ είναι η βελτίωση της συνεργασίας των κλαδικών και εδαφικών οργανώσεων. Οι κλαδικές οργανώσεις συζήτησαν και πήραν μέτρα για τη δουλειά τους στη συνοικία. Αντίστοιχα απασχόλησε το ζήτημα της παρέμβασης των εδαφικών οργανώσεων της συνοικίας ή του χωριού στους εργαζόμενους που ζουν και δουλεύουν εκεί, πώς μπορούν να συμβάλλουν στους τόπους δουλειάς του χώρου τους είτε αυτό είναι νοσοκομείο είτε σουπερ-μάρκετ είτε τράπεζα είτε σχολείο είτε εργοστάσιο και βιοτεχνία είτε εργαζόμενοι του δήμου ή της Περιφέρειας. Αποτέλεσμα αυτής της συνεργασίας κλαδικών, εδαφικών και ΚΝίτικων οργανώσεων ήταν και η δημιουργία κομματικών πυρήνων σε μεγάλα εργοστάσια και κλάδους, σε βιομηχανικές ζώνες.

Παράλληλα, αντιμετωπίσαμε ζητήματα με την αναδιάταξη των κομματικών δυνάμεων. Έχοντας συσσωρεύσει μια πείρα από τη νέα διάταξη των κομματικών δυνάμεων στην Περιοχή και κύρια στις κλαδικές ΤΟ, μας απασχόλησε ο τρόπος με τον οποίο θα μπορέσουμε ακόμη καλύτερα να καθοδηγήσουμε τους βασικούς χώρους και κλάδους στρατηγικής σημασίας, συγκεντρώνοντας όσο το δυνατόν περισσότερες δυνάμεις σε κομματικό δυναμικό και στελέχη.

Υπάρχουν περιοχές που έχουν μεγάλη συγκέντρωση βιομηχανικών εργατών, όπως οι δήμοι Δέλτα, Χαλκηδόνας, Εύοσμου-Κορδελιού, Λαγκαδά, Παύλου Μελά, Ωραιόκαστρου, Αμπελόκηπων-Μενεμένης, Αριστοτέλη. Σε αυτές τις περιοχές –πέρα από τις κλαδικές Οργανώσεις– παρεμβαίνουν και οι εδαφικές ΤΟ, οι οποίες έχουν αποκτήσει επαφές στους χώρους.

Το βασικό που χρειάζεται να λυθεί σε αυτήν τη φάση, πέρα από τη συμμετοχή συντρόφων από τις εδαφικές ΚΟΒ στις ομάδες παρέμβασης, είναι να αποκτήσουμε σταθερή επαφή, να διευρύνουμε τον κύκλο επιρροής, να βαθύνουμε τους δεσμούς μας με τους βιομηχανικούς εργάτες που ζουν στις λαϊκές συνοικίες, που οι εδαφικές ΚΟΒ τους γνωρίζουν και έχουν επαφή, είναι κοντά στο Κόμμα, είναι ψηφοφόροι μας κτλ. Αυτή η δουλειά πρέπει να συμβάλει και στο καλύτερο δέσιμο αυτού του κόσμου με τις κλαδικές ΤΟ. Μέσα από μια τέτοια δουλειά ένας κόσμος που ήδη γνωρίζουμε θα εντάσσεται καλύτερα στη δουλειά στον κλάδο, θα γράφεται στο σωματείο, θα εντάσσεται στη δράση των Λαϊκών Επιτροπών. Αυτή η δουλειά δεν αποτελεί ένα στενό οργανοτεχνικό καθήκον. Τον εργάτη πρέπει να τον αντιμετωπίζουμε ως ολοκληρωμένη προσωπικότητα που βεβαίως τον απασχολούν πρωτίστως τα προβλήματα του μεροκάματου, των εργασιακών σχέσεων, αλλά ταυτόχρονα αγωνιά και για το μεγάλωμα των παιδιών, την υγεία, τη μόρφωση.

Επίσης, χρειάζεται πιο επίμονο «ψάξιμο» τρόπων παρέμβασης σε ορισμένους άλλους κλάδους, ειδικά σε πολυπληθείς δήμους που δεν κρατάνε πλέον εργοστάσια στα εδαφικά τους όρια (βεβαίως και εδώ υπάρχουν περιθώρια, καθώς από συγκεκριμένες στάσεις φεύγουν πούλμαν κλπ.). Υπάρχουν, για παράδειγμα, οι κλάδοι του επισιτισμού, των εμποροϋπαλλήλων. Κλάδοι μεγάλοι, που απλώνονται σε μεγάλο γεωγραφικό εύρος, με άθλιες εργασιακές συνθήκες, κυρίως με νέο και άπειρο εργατικό δυναμικό. Και εδώ όμως υπάρχουν περιθώρια. Στην αρχή, τα βήματα πρέπει να είναι πιο προσεκτικά και τα αποτελέσματα θα είναι αναγκαστικά μικρά. Αυτό που έχει σημασία όμως είναι να γίνει η αρχή (όπου δεν έχει γίνει), να φτιαχτεί ένας έστω ολιγομελής πυρήνας κατά δήμο ή στα μεγάλα καταστήματα, να εξασφαλίσουμε μόνιμη λειτουργία, συνέχιση της δράσης, παρεμβάσεις του κλαδικού σωματείου, της τοπικής Λαϊκής Επιτροπής, του Κόμματος. Ταυτόχρονα βέβαια πρέπει να σταθεροποιηθεί η παρέμβαση στα μεγάλα νοσοκομεία, τα σχολεία, τις τράπεζες, τους ΟΤΑ.

Όσον αφορά την εδαφική οργάνωση της συνοικίας, της κωμόπολης ή του χωριού, πρέπει να αντιμετωπίζει το χώρο της πρώτ’ απ’ όλα ως χώρο που ζει, δουλεύει, είναι συγκεντρωμένη η εργατική τάξη. Δεν υπάρχει για να παρακολουθεί την τοπική δημοτική δουλειά, τα ονομαζόμενα τοπικά προβλήματα, αλλά για να δράσει στους τόπους δουλειάς του χώρου της, είτε αυτό είναι νοσοκομείο είτε σουπερ-μάρκετ είτε τράπεζα είτε σχολείο είτε εργοστάσιο και βιοτεχνία είτε εργαζόμενοι του δήμου και της Περιφέρειας. Από αυτήν τη σκοπιά πρέπει να υπολογίζει όλα τα προβλήματα και όλες τις πολιτικές μάχες, συμπεριλαμβανομένων των βουλευτικών, ευρωβουλευτικών, τοπικών και περιφερειακών εκλογών. Μόνο έτσι μπορεί να επιτυγχάνεται ενιαία στόχευση κλαδικών - εδαφικών οργανώσεων.

Ως Κόμμα –και κατ’ επέκταση οι οργανώσεις του– δουλεύουμε ενιαία, με ενιαία αιτήματα και ενιαίο μέτωπο πάλης. Για παράδειγμα, οι σύντροφοι συνταξιούχοι που είναι σε συνοικιακή ΚΟΒ, με την εμπειρία που έχουν και με βάση τις εξελίξεις στο Ασφαλιστικό, μπορούν να δραστηριοποιούνται έξω από τον ΟΑΕΔ, στα νοσοκομεία, στα ΚΑΠΗ, για τα μέτρα που περνάει η κυβέρνηση κλπ. Άλλο παράδειγμα: Οι συντρόφισσες γυναίκες μέσα από τους συλλόγους τους δρουν για μια σειρά ζητήματα που αφορούν την εργατική τάξη, την εργατική, λαϊκή οικογένεια, ενώ ταυτόχρονα πρέπει να φέρουν σε επαφή τις δυνάμεις αυτών των συλλόγων με την εδαφική ΚΟΒ, που αποτελεί και το χώρο ευθύνης τους.

Οι εδαφικές οργανώσεις πρέπει επίσης να εξασφαλίσουν τη συνέχιση και βελτίωση της κομματικής δράσης στους μεγάλους χώρους δουλειάς. Πρώτη ιεράρχηση πρέπει να αποτελούν οι βιομηχανικοί κλάδοι που παραμένουν μέσα στους δήμους παρά την υπαρκτή τάση να φεύγουν προς πιο απομακρυσμένες περιοχές, αφού αυτό επιτάσσει η κερδοφορία του κεφαλαίου, π.χ. ο κλάδος του μετάλλου στη Δυτική Θεσσαλονίκη. Εδώ απαιτείται σταθερή δουλειά σε συνεργασία με την αντίστοιχη κλαδική οργάνωση. Η βελτίωση της επεξεργασίας της παρέμβασής μας δεν περιορίζεται στην εξόρμηση, που φυσικά είναι αναγκαία και αναντικατάστατη μορφή. Απαιτείται επίσης καλύτερη μελέτη των βιομηχανικών ζωνών, απαιτείται ταυτόχρονα τόσο δουλειά κατά κλάδο όσο και πιο ενιαία προσέγγιση σε όλο το εύρος της κάθε βιομηχανικής ζώνης.

Ιδιαίτερος προσανατολισμός απαιτείται από τις εδαφικές ΚΟ στους βιομηχανικούς εργάτες που κατοικούν στην περιοχή και δουλεύουν σε εργοστάσια, κυρίως σε ΒΙΠΕΘ και ΒΙΠΕ Κιλκίς.

Τα παραπάνω αποτελούν καθήκον και όχι απλή συμβολή μιας εδαφικής οργάνωσης. Αφορούν τη συνειδητοποίηση του πόσο διαφορετικό είναι να δουλεύεις σε ένα χώρο έχοντας από μέσα έναν πυρήνα, σε σχέση με το να μην έχεις. Αφορούν τη συνειδητοποίηση όλου του χώρου ευθύνης, όλου του χώρου που έχει για να δουλέψει μια εδαφική οργάνωση με κοινωνικά και ταξικά κριτήρια και όχι με αβαθή, ασαφή, στενά κοινοβουλευτικό τρόπο, με περιορισμένο τελικά ορίζοντα.

Αντίστοιχα, οι κλαδικές ΚΟΒ δεν πρέπει να ασχολούνται μόνο με τα κλαδικά αιτήματα και την κλαδική, τη συνδικαλιστική δουλειά, αλλά να αναπτύσσουν τη δουλειά τους ολόπλευρα. Οι κλαδικές εργατικές ΚΟΒ δεν πρέπει να ξεχνάνε ότι οι εργάτες του χώρου τους μένουν σε κάποια γειτονιά, συνοικία, πόλη, χωριό και εκεί μένει επίσης εργατόκοσμος με πολλά προβλήματα, που ενδιαφέρεται και για το χώρο που μένει. Δεν «πέφτουν» τα ιδεολογικά «ρολά» της ταυτότητας των κομμουνιστών εργατών όταν σχολάνε από τη δουλειά και πάνε στο σπίτι.

Πιο ειδικά, προκύπτει η αναγκαιότητα ουσιαστικότερης βοήθειας προς τις ΤΟ των Νομών και της Υπαίθρου Θεσσαλονίκης. Πολλές ΚΟΒ χωριών βρίσκονται δίπλα σε σημαντικές βιομηχανικές περιοχές και ζώνες και με το σωστό προσανατολισμό μπορούν να συμβάλουν σημαντικά στη βελτίωση της παρέμβασής μας σε αυτές. Μπορούν και πρέπει να παίξουν ρόλο στην κομματική οικοδόμηση στα εργοστάσια, στην ανάπτυξη των κομματικών μας δυνάμεων σε μεγάλες επαρχίες όπου οι δυνάμεις μας είναι πολύ λίγες, στο πιάσιμο επαφής, στην ανάπτυξη της Κοινωνικής Συμμαχίας.

 

Η ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΟΜΑΔΩΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΠΟΥ ΙΕΡΑΡΧΟΥΜΕ 

Για να μετρήσουμε βήματα στην οικοδόμηση, το βασικό είναι η ιδεολογική - πολιτική παρέμβασή μας στους χώρους δουλειάς σε συνδυασμό με την ανάπτυξη αγώνων ώστε να διαμορφώνεται ταξικό κριτήριο σε αυτόν τον κόσμο. Αυτή η δουλειά όμως, που πρέπει να ενταθεί και να σχεδιαστεί πιο ολόπλευρα, χρειάζεται να στηριχτεί αποφασιστικά από μια σειρά οργανωτικά μέτρα, να διαμορφώσουμε «εργαλεία» παρέμβασης όπου θα ξετυλίγουμε το κουβάρι σε μια σειρά εργοστάσια.

Το προηγούμενο διάστημα προχωρήσαμε στη δημιουργία ομάδων παρέμβασης σε συγκεκριμένα εργοστάσια και επιχειρήσεις. Δεν πρόκειται για ένα «οργανωτίστικο» μέτρο που αποσκοπεί απλά σε έναν καλύτερο συντονισμό των δυνάμεών μας με στόχο να βγαίνουμε πιο συχνά εξόρμηση. Ο στόχος των ομάδων παρέμβασης είναι να οικοδομήσουμε ΚΟΒ σε αυτά τα εργοστάσια. Προϋπόθεση για την υλοποίηση αυτού του καθήκοντος είναι αυτές οι ομάδες να προωθούν τη στρατηγική του Κόμματος στους χώρους δουλειάς, να οργανώνουν κομματικές περιοδείες και συσκέψεις με εργάτες από τα εργοστάσια, να μετράνε βήματα στη διακίνηση του «Ριζοσπάστη».

Αυτή η δουλειά αντικειμενικά χρειάζεται κλιμάκωση. Χρειάζεται να διεξάγουμε με επιμονή και σταθερότητα την ιδεολογικοπολιτική παρέμβαση στους χώρους, να αυξάνουμε τη χαρτογράφηση και τις επαφές μας σε αυτούς με στόχο τη δημιουργία κομματικών πυρήνων ώστε να μεγαλώνει η δεξαμενή του κόσμου που προετοιμάζουμε για στρατολογία. Μέσα από αυτήν τη δουλειά ξεχωρίζουμε τα πιο πρωτοπόρα στοιχεία στον κλάδο, που είναι καταξιωμένα στο χώρο εργασίας με τη στάση τους, τη σχέση και την επαφή τους με τους άλλους εργαζόμενους, αυτούς που έχουν έναν κρίσιμο ρόλο στην παραγωγική διαδικασία από άποψη πείρας, ειδίκευσης κλπ.

Κλειδί για να μετρήσουμε βήματα είναι η επιμονή και η υπομονή στο σχέδιο που έχουμε. Έχουμε επίγνωση του γεγονότος ότι δρούμε σε αρνητικούς συσχετισμούς, ότι αντικειμενικά δεν μπορούμε να έχουμε άμεσα αποτελέσματα, άρα αποκτά επείγουσα σημασία οι ομάδες από ένα σημείο και μετά να μη «φυλλορροούν», αλλά να έχουν σταθερότητα, πράγμα που εξασφαλίζεται σε μεγάλο βαθμό από την προσήλωση του επικεφαλής, την τροφοδότηση και το περιεχόμενό τους. Για τον έλεγχο της δουλειάς χρειάζεται να μονιμοποιείται ανά τακτά χρονικά διαστήματα το μάζεμα των υπευθύνων των ομάδων, ώστε να συγκεντρώνεται και να γενικεύεται η πείρα, να βλέπουμε διορθωτικά μέτρα και κινήσεις.

Ήδη από τη δουλειά που έχει γίνει ως τώρα προκύπτει ότι υπάρχουν δυνατότητες να μετρήσουμε αποτελέσματα στη δράση μας. Υπάρχουν χώροι στους οποίους και μπροστά στις εκλογές οι ομάδες έκαναν μια πιο συγκεκριμένη δουλειά, μετρήσαμε ψήφους από εργάτες σε συγκεκριμένα εργοστάσια και αρκετές συζητήσεις. Διαμορφώνεται μια υποτυπώδης υποδομή σε κάποιες επιχειρήσεις την οποία χρειάζεται να στηρίξουμε, να ενισχύσουμε, γιατί υπάρχει και ο κίνδυνος, αν δε βελτιώσουμε τη δράση μας, να μην έχουμε χειροπιαστά αποτελέσματα. Οι ομάδες στην πλειοψηφία τους έχουν μαζευτεί, το ζητούμενο όμως τώρα είναι να γίνει ένα ακόμη πιο συγκεκριμένο σχέδιο για την ιδεολογικοπολιτική παρέμβαση στον κάθε χώρο, την ανάπτυξη αγώνων, τη δημιουργία πυρήνων ώστε να διαμορφώνονται οι προϋποθέσεις για στρατολογίες.

 

Η ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΑΝΕΡΓΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗ ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ 

Πρέπει να αυξήσουμε την ικανότητά μας να αφουγκραζόμαστε όλη αυτήν τη μεγάλη μάζα ανέργων και μισοανέργων που βολοδέρνει στις ουρές του ΟΑΕΔ, στα προγράμματα κατάρτισης, στα ΚΕΚ, να αυξάνουμε τη διεισδυτικότητα της παρέμβασής μας. Αυτό προϋποθέτει καταρχάς να καταγράψουμε καλύτερα τους χιλιάδες εργάτες που –πριν μείνουν άνεργοι– δούλευαν σε κλάδους και εργασιακούς χώρους που έφθιναν ή έκλεισαν μέσα στην κρίση, όπως οι κατασκευές.

Χρειάζεται να επεξεργαστούμε καλύτερα μορφές, τρόπους παρέμβασης, τρόπους «κρατήματος» αυτού του κόσμου, πιθανόν και πιο ευέλικτα, όχι στατικά. Να αναβαθμίσουμε και τις μορφωτικές, πολιτιστικές δραστηριότητες που δίνουν κουράγιο και αναθαρρούν αυτούς τους βασανισμένους ανθρώπους, που από την ίδια τους τη θέση είναι ευάλωτοι στα ψίχουλα αντιμετώπισης της ακραίας φτώχειας που διαφημίζει ο ΣΥΡΙΖΑ. Οι πρωτοβουλίες που πάρθηκαν το προηγούμενο διάστημα από τις επιτροπές ανέργων με τη λειτουργία κινηματογράφου, τα γλεντάκια στις γειτονιές, τα στέκια ανέργων κ.ά. είναι μορφές και πρωτοβουλίες που χρειάζεται να συνεχιστούν και να πάρουν μόνιμο χαρακτήρα. Απαιτείται να αναβαθμίσουμε τις μορφές παρέμβασης και κινητοποίησης, να δώσουμε περιεχόμενο στις επιτροπές ανέργων που έχουμε στήσει.

 

 

Η ΕΣΩΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΜΟΡΦΩΣΗ ΩΣ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΣ ΟΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗ 

Η εσωκομματική προσπάθεια για αφομοίωση του Προγράμματος του Κόμματος συνδυάστηκε με μαζική δουλειά στους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα, για προβολή και συζήτηση της πρότασής μας για τη διέξοδο από την κρίση, τον άλλο δρόμο ανάπτυξης της ελληνικής κοινωνίας, καθώς και βασικών πλευρών που αφορούν το Πρόγραμμα του Κόμματος.

Σε εσωκομματικό επίπεδο συνεχίστηκε η λειτουργία της κομματικής σχολής, με θετικά αποτελέσματα στην προσπάθεια να κατακτήσουν οι σύντροφοι που την παρακολούθησαν ένα καλό επίπεδο στη γνώση της κοσμοθεωρίας μας και της στρατηγικής μας. Στη βάση του νέου Καταστατικού, οργανώθηκε συστηματικά η ιδεολογικοπολιτική βοήθεια στα δόκιμα μέλη του Κόμματος. Πολύ περισσότεροι σύντροφοι από κάθε άλλη φορά παρακολούθησαν το πρόγραμμα μαθημάτων για τα δόκιμα μέλη. Ιδιαίτερα στα δόκιμα μέλη –αλλά και στο σύνολο των κομματικών μελών– έχει σημασία να παρακολουθούμε στενά αν αντιμετωπίζουν με την απαραίτητη υπευθυνότητα μια σειρά καταστατικές υποχρεώσεις, όπως, π.χ. το καθημερινό διάβασμα και η διάδοση του «Ριζοσπάστη», η μελέτη και διάδοση της ΚΟΜΕΠ και του μαρξιστικού βιβλίου της «Σύγχρονης Εποχής». Σε αυτόν τον τομέα φαίνεται ότι σημειώνονται διακριτά βήματα κατά την περίοδο των ιδεολογικών μαθημάτων κάθε είδους, αλλά δεν υπάρχει πάντα συνέχεια και σταθερότητα.

Πρέπει να συνειδητοποιηθεί ότι η υποδομή που αποκτάνε οι νέοι μας σύντροφοι από τα πρώτα τους βήματα στο Κόμμα είναι σημαντική και χρειάζεται ο «αέρας» που αποκτάνε να μεταδίδεται και στις ΚΟΒ που συμμετέχουν. Αυτό όμως δε γίνεται αυτόματα, πρέπει να υπάρχει και το κατάλληλο έδαφος για να εκφραστεί. Καθοριστικό ρόλο θα παίξουν εδώ τα ΤΓ, οι καθοδηγητές από τους οποίους θα εξαρτηθεί κατά πόσο θα δοθεί ώθηση σ’ αυτό που λέμε ενίσχυση της ιδεολογικοπολιτικής δουλειάς μέσα στην ΚΟΒ, στον περίγυρο, αλλά και στη μαζική δουλειά στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα που απευθύνεται η ΚΟΒ.

Στο πρόγραμμα της ιδεολογικής δουλειάς το προηγούμενο διάστημα επικεντρώσαμε στο ζήτημα της μη συμμετοχής ή στήριξης του Κόμματος σε κυβέρνηση αστικής διαχείρισης, το οποίο βρισκόταν το προηγούμενο διάστημα στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης. Αυτό βοήθησε να δουλέψουμε με καλύτερους όρους τη θέση μας στο συγκεκριμένο ζήτημα, να προετοιμάσουμε καλύτερα τον περίγυρό μας για την πίεση που ασκείται από το 2012 και μετά απέναντι στο Κόμμα.

Σε συστηματική βάση οργανώθηκαν πολύμορφες εκδηλώσεις και με βάση επετείους (π.χ. επέτειοι ίδρυσης του Κόμματος, απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης, Μάης ’36, Αντιφασιστική Νίκη, Δεκέμβρης ’44) και άλλες, όπως οι βιβλιοπαρουσιάσεις, το θεατρικό για τις γυναίκες - πολιτικούς πρόσφυγες. Αντικειμενικά όλη αυτή η δραστηριότητα βοήθησε να ανοίξουμε πλατιά τα ζητήματα που αφορούν τον άλλο δρόμο ανάπτυξης, την πρότασή μας για διέξοδο από την κρίση, την αντιπαράθεση σοσιαλισμού - καπιταλισμού.

Ανοίξαμε επίσης τα ζητήματα του πολέμου και της σύνδεσής του με τη σοσιαλιστική επανάσταση, τα καθήκοντα του Κόμματος σε περίπτωση ιμπεριαλιστικού πολέμου, τα ζητήματα του φασισμού (με την παρουσίαση του βιβλίου του Ντατ σε αρκετές περιοχές), τα ζητήματα που αφορούν την ισχυροποίηση του Κόμματος και την ανάγκη για κόμμα παντός καιρού, με την αξιοποίηση των εκδόσεων της ΙΕ.

Οι συσκέψεις, οι πολύμορφες εκδηλώσεις –όχι κατ’ ανάγκη μόνο με τη μορφή μιας ομιλίας ή συζήτησης– αποδείχτηκε ότι πρέπει να αποτελούν μόνιμο τρόπο παρέμβασης. Πρέπει να φροντίσουμε να μη μένουν μόνο σε κεντρικό επίπεδο, να γίνει συστηματική προσπάθεια να απλωθούν σε κάθε γειτονιά, πόλη, κλάδο, με στόχο να συσπειρώνουμε όλο και περισσότερο κόσμο από την εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα και τη νεολαία που θα τις παρακολουθούν.

Είναι καθαρό ότι μόνο με μια τέτοια προσπάθεια θα μπορεί να κλείνει η ψαλίδα ανάμεσα στη συνδικαλιστική και την πολιτική επιρροή, θα βοηθάμε να βαθαίνει παραπέρα η συνείδηση όλων όσοι συσπειρώνονται μαζί μας στο κίνημα, στους αγώνες.

 

ΟΡΙΣΜΕΝΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΗΣ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΩΝ ΚΟΒ 

Από τη μέχρι τώρα πείρα της Οργάνωσης, από τις μικρές και μεγάλες μάχες που δώσαμε, προκύπτει ότι χρειάζεται σταθεροποίηση και γενίκευση των μικρών βημάτων που κάναμε ως ΕΠ, ΤΕ και ΚΟΒ. Χρειάζεται να επιμείνουμε στην παρέμβαση με βάση τη στρατηγική του Κόμματος και την προσαρμογή της στον κάθε ιδιαίτερο χώρο ευθύνης. Δεν πρέπει να συμβιβαστούμε με την αδυναμία που παρουσιάζουν πολλές ΚΟΒ να είναι αποσπασμένες από το τι συμβαίνει στο χώρο τους, να μη γνωρίζουν ποιες κινήσεις αναπτύσσονται, γύρω από ποια θέματα. Αυτού του είδους οι αδυναμίες αφήνουν πεδίο δράσης ελεύθερο για τους οπορτουνιστές, τους χρυσαυγίτες κ.ά.

Κάθε κομματικό και ΚΝίτικο μέλος οφείλει να είναι συνδεδεμένο με τους εργαζόμενους στο χώρο δουλειάς, στη γειτονιά. Να μελετά πώς θα παρέμβουμε παντού για τα προβλήματα που απασχολούν τη λαϊκή οικογένεια, να μην υποχωρεί μπροστά στην έλλειψη σχετικής εμπειρίας, αντίθετα, να έχει διαρκή αγωνία βελτίωσης της δουλειάς του, να «ξύνει το κεφάλι του» για να βρει πρωτοπόρους –τόσο στο περιεχόμενο όσο και στη μορφή– τρόπους παρέμβασης. Τα κομματικά και ΚΝίτικα μέλη δεν κρίνονται άλλωστε μόνο από την προσωπική αγωνιστικότητα, αλλά και από την ικανότητα συσπείρωσης και οργάνωσης των λαϊκών μαζών.

Και βέβαια δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος παρέμβασης είναι το προσωπικό παράδειγμα των κομμουνιστών. Η θαρραλέα και πρωτοπόρα προσωπική στάση στο χώρο δουλειάς, η ενότητα λόγων και έργων είναι στοιχεία που «ανοίγουν αφτιά» σε άλλους εργαζόμενους, μπορούν –υπό συνθήκες– να δράσουν διδακτικά και πολλαπλασιαστικά.

Μια δυσκολία που φανερώνει η μέχρι τώρα πείρα της παρέμβασής μας είναι ότι απευθυνόμαστε μόνο ή κυρίως σε δικό μας κόσμο, ότι υπάρχει αδυναμία να ανοιχτούμε παραπέρα, να απευθυνθούμε σε αυτό που λέμε ευρύτερος περίγυρος της ΚΟ. Συνήθως, ως πολιτικό άνοιγμα εννοείται η πραγματοποίηση μιας ανοιχτής συγκέντρωσης σε μια πλατεία, η εξόρμηση με υλικό έξω από έναν εργασιακό χώρο, και όχι το σχέδιο με το οποίο θα φτάσουμε σε περισσότερους ανθρώπους, πέρα από την επιρροή του Κόμματος, θα συζητήσουμε μαζί τους την πρότασή μας, θα κορυφώνουμε αυτήν την προσπάθεια, π.χ. με την καλύτερη προετοιμασία και πραγματοποίηση της συγκέντρωσης.

Άλλη αδυναμία είναι το γεγονός ότι υποτιμάμε την αναγκαιότητα η δουλειά μας, το πολιτικό μας άνοιγμα, να έχει ως αφετηρία και επικέντρωση το χώρο εργασίας, το εργοστάσιο, τη βιοτεχνία, την υπηρεσία. Δεν έχουμε συνήθως σχέδιο πώς θα φτάσουμε και σε χώρους που είναι «δύσκολοι», πώς θα προετοιμάσουμε από κοινού κλαδικές, εδαφικές και ΚΝίτικες οργανώσεις ένα σχέδιο προσέγγισης των εργαζόμενων σε χώρους που δεν μπορούμε να μπούμε μέσα.

Η σοβαρότερη αδυναμία της δουλειάς μας είναι ότι καθυστερούμε στην επεξεργασία και στη βοήθεια προς τις ΚΟΒ έτσι ώστε να αποκτήσουν ενιαία δράση. Υπάρχει ανάγκη να δουλεύουν όλες οι ΚΟΒ για τα ζητήματα της εργατικής τάξης, της Κοινωνικής Συμμαχίας, τα πλαίσια πάλης. Αλλά και οι κλαδικές ΚΟΒ για τα ζητήματα της υγείας, παιδείας κλπ.

Δεν καταφέρνουμε σε αρκετές περιπτώσεις να υπάρξει ενιαίο σχέδιο πολιτικής και οργανωτικής δράσης που να εντάσσει όλες τις κομματικές δυνάμεις στους χώρους που έχουμε καθορίσει και δίνουμε προτεραιότητα (μεγάλοι βιομηχανικοί χώροι δουλειάς, στρατηγικής σημασίας κλάδοι, χώροι εκπαίδευσης κλπ.). Πολλές φορές οι δυνάμεις μας δουλεύουν ασυντόνιστα.

Είναι ένα πρόβλημα που έπρεπε να το λύσουμε έγκαιρα με επεξεργασία σχεδίου διάταξης δυνάμεων, προγράμματος από το Γραφείο Περιοχής, τις κλαδικές ΤΕ, τις εδαφικές ΤΕ, που συγκεντρώνονται οι πιο σημαντικοί χώροι δουλειάς.

Παράλληλα με τα παραπάνω προβλήματα πρέπει να σημειώσουμε ότι έχει βελτιωθεί από τις κλαδικές ΤΕ ο έλεγχος για την ένταξη όλων των κομματικών δυνάμεων στη μάχη στον τόπο κατοικίας. Στις περιπτώσεις όπου οι σύντροφοι από τις κλαδικές οργανώσεις εντάχτηκαν έγκαιρα και στη δουλειά της εδαφικής οργάνωσης, βοήθησαν σημαντικά. Ταυτόχρονα παραμένουν καθυστερήσεις που δεν πρέπει να υποτιμήσουμε.

Κρίσιμο ζήτημα είναι για το επόμενο διάστημα η βοήθεια στα νέα στελέχη, ιδιαίτερα των ΤΕ και των Γραφείων των ΚΟΒ. Είναι θετικό ότι το προηγούμενο διάστημα αναδείχτηκαν νέα στελέχη στα περισσότερα όργανα, ότι αυτοί οι σύντροφοι έδωσαν μάχες βασικά με σωστό τρόπο. Ωστόσο, να μην υποτιμήσουμε τις νέες απαιτήσεις βοήθειας που γεννά η συνθετότητα της σημερινής κατάστασης.

Οι μικρές ή μεγάλες μάχες που έδωσε η ΚΟ Κ. Μακεδονίας, έβγαλαν στην επιφάνεια ορισμένα ζητήματα της καθοδηγητικής δουλειάς που πρέπει να τα πάρουμε υπόψη μας τώρα, χωρίς καθυστέρηση, στην καθοδήγηση των ΤΕ και των Γραφείων των ΚΟΒ.

Αναφέρουμε επιγραμματικά ορισμένα από αυτά:

• Είναι άμεσο και επείγον ζήτημα όλα τα στελέχη των ΤΕ να βοηθηθούν και να κατανοήσουν την ανάγκη να μπουν οι ίδιοι πιο άμεσα στην ιδεολογικοπολιτική αντιπαράθεση. Να πηγαίνουν οι ίδιοι σε περιοδείες, σε ομιλίες, σε συσκέψεις. Να εκπαιδεύονται, να γίνονται πιο ικανοί προπαγανδιστές, εκλαϊκευτές της πολιτικής του Κόμματος, πιο ικανοί στην αντιμετώπιση του αντιπάλου.

• Απαιτείται πιο άμεση συμμετοχή από τα στελέχη μας στις δραστηριότητες του κινήματος, των συνδικάτων, των άλλων συλλόγων, των Λαϊκών Επιτροπών.

• Υπάρχει ανάγκη πιο συστηματικής παρακολούθησης και βοήθειας στη συζήτηση των εξελίξεων στους κλάδους, των εξελίξεων στην οικονομία, στο χώρο ευθύνης της κάθε ΚΟΒ.

• Υπάρχει καθυστέρηση στην παρακολούθηση της δράσης των αντίπαλων πολιτικών δυνάμεων, της επίδρασης, της δράσης τους. Προκύπτει ανάγκη πιο συστηματικής παρακολούθησης, συζήτησης στα όργανα και τα Γραφεία των ΚΟΒ της πείρας από την αντιμετώπισή τους.

• Πιο άμεσα, τακτικά και συστηματικά τα Γραφεία των ΤΕ και ΚΟΒ πρέπει να βοηθηθούν να συζητάνε την πείρα από τη δουλειά τους στο κίνημα.

• Απαιτείται μεγάλη προσοχή να μην υποτιμάται η προσπάθεια στο επίπεδο της ΚΟΒ να διαμορφώνεται και να τηρείται ένα όσο το δυνατόν πιο ολοκληρωμένο σχέδιο για τα κύρια καθήκοντα της κομματικής οικοδόμησης, της βοήθειας στην ΚΝΕ, της ανασύνταξης του κινήματος. Να μη μας σπρώχνουν οι γρήγορες, πιεστικές και σύνθετες εξελίξεις στο μεροδούλι-μεροφάι, που δεν αφήνει αποτελέσματα. Κρίσιμο ζήτημα εδώ είναι η δουλειά με τον περίγυρο.

• Με μεγαλύτερη ευθύνη και προσοχή να αντιμετωπίζουμε τα ζητήματα λειτουργίας της ΚΟΒ, λειτουργίας του Γραφείου της ΚΟΒ. Είναι επικίνδυνο να γίνεται τρόπος δουλειάς, να μη συζητιούνται επαρκώς μέσα στις ΚΟΒ ζητήματα, ακόμη και τα πιο απλά, να μη γίνεται ολοκληρωμένη αποτίμηση της δουλειάς μιας μάχης.

Τέλος, είναι ανάγκη να χτυπηθούν φαινόμενα οργανωτικού φιλελευθερισμού, λειψής συμμετοχής μεγάλου μέρους κομματικών μελών στην επεξεργασία και δημιουργική εφαρμογή των αποφάσεων. Η αξιοποίηση του συνόλου των κομματικών μελών, των φίλων και οπαδών, αποτελεί για την Οργάνωσή μας σημαντικό πρόβλημα. Η λύση του περνάει μέσα από το ανέβασμα της απαιτητικότητας πρώτ’ απ’ όλα της καθοδήγησης στην πιο αποφασιστική ιδεολογικοπολιτική δουλειά στις Οργανώσεις του Κόμματος και της ΚΝΕ, στη δουλειά με σχέδιο και συγκεκριμένες χρεώσεις για κάθε μέλος, στη συζήτηση γύρω από το πολιτικό βάθος κάθε δράσης μας, στα επιχειρήματά μας, στην αντιπαράθεση με τις άλλες δυνάμεις και τα ερωτήματα που θέτει ο κόσμος.

  

Ο Ζήσης Λυμπερίδης είναι μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, γραμματέας της ΕΠ Κεντρικής Μακεδονίας.