97 ΧΡΟΝΙΑ ΚΚΕ: ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Η ΚΟΜΕΠ δημοσιεύει δύο ομιλίες που έγιναν στο πλαίσιο εκδηλώσεων αφιερωμένων στην πάλη των κομμουνιστών στις φυλακές και τις εξορίες, στην αλύγιστη στάση τους απέναντι στις διώξεις του αστικού κράτους.

Η ομιλία του Δημήτρη Γόντικα, μέλους του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, έγινε το Σάββατο 5 Σεπτέμβρη στις εκδηλώσεις του 41ου Φεστιβάλ της ΚΝΕ-Οδηγητή στην Κέρκυρα, ενώ την επόμενη μέρα έγινε επίσκεψη στο νησάκι Λαζαρέτο χώρο φυλακών και εκτελέσεων.

Η ομιλία του Στέφανου Λουκά, μέλους της ΚΕ του ΚΚΕ, έγινε στο ιστορικό κτήριο των Φυλακών της Αίγινας, την Κυριακή 28 Ιούνη, κατά την εκδήλωση μνήμης και τιμής που διοργάνωσε η ΤΟ Πειραιά του ΚΚΕ και τα Παραρτήματα Πειραιά της ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ. Οι συγκεκριμένες εκδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, πράγμα που αποτυπώνεται σ’ ένα βαθμό και στο περιεχόμενο των ομιλιών.

Το ΚΚΕ, με σαφήνεια, ακεραιότητα και κόντρα στις σειρήνες και στις πιέσεις για υποταγή, χάραξε τη γραμμή της εργατικής λαϊκής αντιπολίτευσης, της άρνησης συμμετοχής ή στήριξης κυβερνήσεων στο έδαφος του καπιταλισμού, ως τη γραμμή που μπορεί να υπηρετήσει το Πρόγραμμά του, την προοπτική της εργατικής τάξης. Έτσι και το παράδειγμα όσων δε λύγισαν απέναντι σε πολύχρονες φυλακίσεις, σε μεσαιωνικά βασανιστήρια κι εκτελέσεις, αποτελεί συλλογικό δίδαγμα για το ΚΚΕ, στοιχείο σφυρηλάτησης του επαναστατικού του χαρακτήρα, ώστε στις σημερινές συνθήκες ν’ αντιμετωπίζει τα σύγχρονα κελεύσματα συμβιβασμού με το δρόμο των κοινοβουλευτικών αυταπατών, ζήτημα που αναδεικνύεται και στις δύο ομιλίες.

Οι συνθήκες κράτησης και βασανισμού των κομμουνιστών στα κάτεργα του ελληνικού αστικού κράτους ξεπέρασαν πολλές φορές τα όρια και της πιο νοσηρής φαντασίας. Φυσικά, τίποτα δεν είναι ανεξήγητο. Το κεφάλαιο και το κράτος του δε διστάζει σε κανένα έγκλημα προκειμένου να προφυλάξει το σύστημα της εκμετάλλευσης. Οι κομμουνιστές άντεξαν γιατί κατάφεραν να συνδέσουν την ύπαρξή τους με τη συνειδητή συμβολή στην προοπτική μιας νέας, ανώτερης κοινωνίας.

Οι ομιλίες και το φωτογραφικό υλικό που δημοσιεύονται στην παρούσα ενότητα υπογραμμίζουν την αξία της αταλάντευτης στάσης απέναντι και στους πιο καταπιεστικούς μηχανισμούς βίας, όχι μόνο ως οφειλώμενη τιμή, αλλά και ως σύγχρονο καθήκον, αφού το σύστημα της εκμετάλλευσης δεν έχει ακόμα γκρεμιστεί και το σύστημα απάτης και αυταπάτης στην αστική πολιτική πάει χέρι-χέρι με τη βία και την καταστολή που δείχνουν τον πραγματικό χαρακτήρα της αστικής δημοκρατίας, ως μορφής της δικτατορίας του κεφαλαίου.